Sshhhhh, een stalbrand

Posted by Susanne 24-10-2018 0 Comment(s)

Sshhhh, een stalbrand!

 

Vanochtend werd ik wakker van gelach. Mijn zoontje gilde van blijheid terwijl papa sokjes om zijn kleine teentjes deed. Ik keek ondertussen even op Facebook. Mijn hart brak. Het eerste wat ik las was 4000 varkens dood door stalbrand

Ik deel het met mijn vrienden in de hoop dat ze het lezen. Iemand. Please. 

 


Wat mij altijd verbaasd is dat stalbranden (oftewel, de hel in real life) nooit besproken wordt in het nieuws. Vandaag was er wel Trump met z'n grote waffel, Rutte met z'n slimme zinnen en weersvoorspellingen waar het woord klimaatverandering niet genoemd mag worden. 

Ik zoek bij NOS. Kom op NOS, je kan het! Maar het enige wat ik kan vinden is een link naar een kort filmpje van de afgebrande stal. De brandweer doet z'n best. Rookpluimen vliegen door de lucht. Hoe zal het daar wel niet ruiken?

Onderaan de pagina wordt verwezen naar een ander artikel Tweesterren varkensboer produceert varkens met een luxer leven. De speklapjes zijn wel een stuk duurder. Mijn hoofd struikelt over de woorden produceren en speklapjes. 

 


De kleine aandacht voor de enorme stalbranden is volgens mij een teken van het zo genoemde 

shhhh systeem. Om de hardnekkige gewoonte van dieren eten in stand te houden, moet er heel hard gewerkt worden om 
1. De productie hoog te houden. Dat leidt (lijdt) tot vreselijk veel fouten.
2. Stil te houden dat dieren levende, gevoelige wezens zijn en dat ze lijden onder die gewoonte en de enorme druk. 

 


Dus shhh! Er was geen stalbrand. Gewoon ontkennen. Gelukkig zijn er dichte stallen. Dichte slachterijen. Verstopt achter dikke muren. Want we zouden het maar ruiken, horen, zien wat 4000 varkens in hun te krappe hokjes afgelopen nacht hebben meegemaakt. 

Wat kunnen wij nou doen? Delen, delen, delen. Laten we het wél zeggen. Vertellen. Aan de mensen om ons heen. Want stapje voor stapje en steen voor steen moeten die dikke, hele dikke, ontzettend dikke muren toch echt afgebroken worden. Ooit zullen we het zien. 

 

Susanne - www.plantbites.nl

Laat een reactie achter