Undercover in een megastal

Posted by Guest 02-04-2017 2 Comment(s)

Undercover in een megastal - door Robert Molenaar, oprichter van dierenrechtenorganisatie Animal Rights

 

 

Ik was twintig jaar toen ik stopte met het eten van vlees. In die twintig jaar heb ik nooit slakken of kikkers gegeten, maar ook geen paard, konijn, eend of kalf. Ik vond het een raar – en bovenal vies – idee om deze dieren op te eten. Maar met het eten van frikandellen en hamburgers bij de voetbalvereniging had ik geen moeite.

 

 

Maar goed, het kwartje was gevallen. Deze willekeur, het wel eten van varkens, koeien en kippen maar geen paarden, eenden en konijnen, was niet langer te verdedigen.

 

 

Negen maanden later werd ik samen met een vriend veganist. Ik liet nu ook eieren en zuivelproducten zoals melk en kaas staan. Het was wel even zoeken naar alternatieven, en het aanbod was in die tijd beperkt.

 

 

In 1997 waren er al wel desserts te koop gemaakt van soja in de smaken vanille en karamel, maar er waren nog geen complete schappen vol met verschillende soorten zuivelvervangers, zoals we dat tegenwoordig kennen.

 

 

Er is veel veranderd. Vleesvervangers zijn nu overal te koop, het online aanbod is enorm en uit eten gaan is nog nooit zo eenvoudig geweest. Vandaag de dag is het een genot om vegan te zijn.

 

 

Ik besef nu meer dan ooit dat ik een goede beslissing heb gemaakt. Ik ben gezond, fit en doe niet mee aan dierenleed.

 

 

Ik werk voor een dierenrechtenorganisatie. Mijn job is het opzetten van onderzoek naar de leefomstandigheden van dieren in de veehouderij. Ik ga letterlijk met de camera op pad om beelden te maken van de vele misstanden.

 

 

 

Omdat we de werkelijke situatie willen vastleggen, bezoeken we fokkerijen ‘s nachts via deuren die niet op slot zitten.

 

 

 

Tijdens een van mijn laatste onderzoeken naar misstanden in de veehouderij kwam ik in een megastal terecht.

Op de eerste verdieping kwam ik in een ruimte waar allemaal zeugen tussen stangen staan. Deze dieren konden letterlijk geen kant op.

 

 

 

Er was een waterslang kapot en een zeug werd kletsnat gespoten. Het arme dier kon vanwege de stangen niet ontsnappen aan deze niet aflatende stroom van water (we hebben ter plekke de waterslang gemaakt).

 

 

 

 

Het is een triest gezicht om deze moeders zo te zien. Vaak kreupel, verwondingen op hun lichaam vanwege het schuren tegen de stangen en bovenal mentaal gebroken.

 

 

Op de tweede verdieping zaten de biggetjes.

Ze werden hier opgefokt voor de slacht.

 

In de gang stond een kruiwagen vol dode biggen.

 

 

 

Deze dieren waren niet sterk genoeg en stierven dan ook in de megastal.

Bovenop de kruiwagen lag een biggetje dat was afgeschreven. Ze leefde echter nog. Terwijl ik het dier filmde blies ze haar laatste adem uit.

 

 

 

Daar sta je dan, midden in de nacht boven een kruiwagen met dode biggetjes. In een stal van twee verdiepingen waar vele duizenden varkens opgefokt worden voor onze vleesconsumptie.

 

 

 

Een plek zoals deze megastal is een hele nare en vieze plek. De gangen zijn smerig en er hangt een geur die zo je kleren intrekt.

 

 

 

Wat mij echter het meeste verbaast is dat zieke en gewonde dieren geen enkele medische verzorging krijgen.

 

 

Dieren worden letterlijk aan hun lot overgelaten.

Het is simpelweg economisch niet rendabel om een dierenarts te laten komen. 

 

 

 

 

De bulkproductie van goedkoop vlees zorgt voor vele misstanden. De dieren betalen letterlijk de prijs voor de kiloknallers in de supermarkt.

 

 

 

 

Maar ook het vlees met het Beter Leven-keurmerk zorgt voor leed.

 

Ook deze dieren worden in stallen gefokt,  naar  de  slachthuizen gereden en vervolgens de keel doorgesneden.

 

 

 

 

 

De vraag die ik jou dan ook stel is de volgende: mogen dieren leven of zijn ze er om opgegeten te worden?

 

 

 

En als je twijfelt wil ik je vragen om de beelden van het stervende biggetje bovenop  haar  soortgenoten  te bekijken.

 

Deze beelden werden al meer dan 700.000 keer bekeken op Facebook. Haar laatste adem gaf vele mensen een laatste zetje om geen dieren meer te eten.

 

 

 

Robert Molenaar

Directeur Animal Rights

 

 

Bekijk het filmpje hier:

www.animalrights.nl/onderzoek

2 Comment(s)

Caroline Dumoulin:
04-04-2017, 09:27:46 PM
Reply

Het kwam heel hard aan, omdat ik ook al kijkje gaan nemen ben in een varkenssal bij hoge buiten temperaturen en de dieren lagen te stikken op de grond van de warmte. Ik wist niet waar ik terecht kon en uit onmacht deed ik er niets mee. Daarom heb ik op de bijeenkomst in Tielt echt een emotionele klop gekregen. Ik dank jullie uit diepst van mijn hart voor jullie inzet. Ik ben ook nog aan het kijken waar ergens ik kan helpen. Mvg, Caroline Dumoulin

Admin (Andras):
11-04-2017, 11:55:18 AM, www.veganmission.nl
Reply

Hallo Caroline, Het is inderdaad verschrikkelijk wat met de arme dieren gebeurt, top dat je aanwezig kon zijn! Hartelijk dank namens Animal Rights en het team van Plant Power en Vegan Mission! Laat het ons weten als we voor je nog iets kunnen betekenen! De toekomst is plantaardig! Mvg, Andras - VM

Laat een reactie achter